هزینه پنهان سرمایه بلااستفاده

دارندگان نهادی ارز دیجیتال بیت کوین (BTC) سال 2025 را با معامله ارز دیجیتال بیت کوین در حدود 94,000 دلار آغاز کردند. تا اکتبر، آن‌ها شاهد جهش آن به اوج قیمت 126,200 دلار بودند، حرکتی که تز کلان برای کمیابی دیجیتال و پذیرش نهادی را تایید کرد. خزانه‌داری‌های شرکتی که از طریق نوسانات نگه داشتند، استخراج کننده ارز دیجیتالی که در برابر فروش مقاومت کردند، و صندوق‌هایی که تخصیص یافته باقی ماندند، همه آن افزایش را روی کاغذ به دست آوردند.

سپس همه آن را پس دادند. ارز دیجیتال بیت کوین در حال حاضر نزدیک به 85,000 دلار معامله می‌شود، پایین‌تر از جایی که سال را آغاز کرده بود. موسساتی که موج بالا و پایین را طی کردند، اکنون با بازده‌های سال تاکنون زیر صفر نشسته‌اند. اما در حالی که قیمت به جایی نرسید، هزینه‌ها همچنان انباشته می‌شدند. هزینه های حفاظت واجد شرایط بین 10 تا 50 واحد پایه در تمام سال بود. فرصت‌های بازده دست‌نخورده باقی ماندند. سفر رفت و برگشت هزینه واقعی داشت.

در مقیاس بزرگ‌ترین دارندگان شرکتی (بیش از 600,000 BTC)، هزینه فرصت ترک آن سرمایه بیکار عظیم است. در سراسر حدود 2 میلیون BTC نهادی صنعت (که توسط خزانه‌داری‌های شرکتی، شرکت‌های خصوصی و دولت‌ها نگهداری می‌شود)، هزینه‌های حفاظت مجموع اغلب از بیش از 100 میلیون دلار تا نزدیک به 1 میلیارد دلار متغیر بود. برای موقعیت‌هایی که سال را به صورت ثابت به پایان رساندند، آن هزینه‌ها نشان‌دهنده زیان خالص است. اگر این موقعیت‌ها از زیرساخت بازده بومی ارز دیجیتال بیت کوین استفاده می‌کردند، می‌توانستند هزینه‌های حفاظت را جبران کرده و بازده مثبت تولید کنند.

سوالی که اکنون خزانه‌داری‌ها با آن روبرو هستند این نیست که آیا ارز دیجیتال بیت کوین به عنوان ذخیره ارزش کار می‌کند یا خیر. سوال این است که آیا عملکرد ثابت منهای هزینه‌های حفاظت نتیجه قابل قبولی را نشان می‌دهد، وقتی زیرساخت برای تغییر معادله وجود دارد.

هزینه واقعی حفاظت چیست

الزامات حفاظت واجد شرایط برای دارندگان نهادی ارز دیجیتال بیت کوین هزینه‌هایی را که 10 تا 50 واحد پایه سالانه است، اجباری می‌کند. این‌ها به ندرت هزینه‌های قابل مذاکره برای نهادهای تنظیم شده هستند. حسابرسان و تنظیم‌کنندگان حفاظت واجد شرایط را برای هر موسسه‌ای که ارز دیجیتال بیت کوین را در ترازنامه خود نگهداری می‌کند، الزامی می‌دانند.

برای یک موقعیت استاندارد 100 میلیون دلاری، این به 100,000 تا 500,000 دلار در سال هزینه‌های نگهداری تبدیل می‌شود. در سراسر BTC بازار گسترده‌تر در دست‌های نهادی، کاهش سرمایه قابل توجه است. 

وقتی آن سودها از بین می‌روند و موقعیت‌ها به نقطه سر به سر باز می‌گردند، هزینه‌ها نشان‌دهنده کل کاهش عملکرد سال هستند. محاسبات بازده منفی تولید می‌کند، قبل از اینکه هر ارزش عملیاتی یا استراتژیکی در نظر گرفته شود.

در همین حال، زیرساخت بازده بومی ارز دیجیتال بیت کوین که می‌تواند این هزینه‌ها را جبران یا حذف کند در حالی که بازده اضافی تولید می‌کند، تا حد زیادی توسط دارندگان نهادی دست‌نخورده باقی مانده است، با وجود رسیدن به بلوغ در طول 12 ماه گذشته.

زیرساخت بازده بومی ارز دیجیتال بیت کوین در سال 2025 بالغ شد

امور مالی غیر متمرکز با نام اختصاری دیفای بومی ارز دیجیتال بیت کوین، که معمولاً BTCFi نامیده می‌شود، به زیرساخت بازده ساخته شده مستقیماً بر روی ارز دیجیتال بیت کوین یا زنجیره جانبی ایمن شده با ارز دیجیتال بیت کوین اشاره دارد، نه از طریق توکن‌های بسته‌بندی شده یا پلتفرم‌های وام‌دهی متمرکز. در طول سال 2025، این زیرساخت به قابلیت اجرای نهادی رسید.

BTCFi اکنون تقریباً 8.6 میلیارد دلار در ارزش کل قفل شده را نشان می‌دهد، طبق داده‌های دسامبر 2025. ارائه‌دهندگان اصلی حفاظت نهادی با زیرساخت لایه 2 ارز دیجیتال بیت کوین یکپارچه شده‌اند. رفتار حسابداری GAAP و IFRS برای موقعیت‌های برحسب ارز دیجیتال بیت کوین از طریق چرخه‌های حسابرسی متعدد تثبیت شده است. پروتکل‌های پیشرو برای چندین سال با مدل‌های امنیتی لنگر انداخته شده به اثبات کار ارز دیجیتال بیت کوین عمل کرده‌اند.

این سیستم‌ها بازده تولید می‌کنند بدون بسته‌بندی ارز دیجیتال بیت کوین در توکن‌های ERC-20، فروش موقعیت‌های زیرین، یا معرفی ریسک حفاظتی متمرکز که شرکت‌هایی مانند Genesis و BlockFi را در سال 2022 از بین برد. استراتژی‌های موجود پروفایل‌های ریسک مختلف را پوشش می‌دهند. رویکردهای محافظه‌کارانه شامل وام‌دهی و وثیقه‌گذاری استیبل کوین در محدوده 2 تا 5 درصد بازده سالانه است. استراتژی‌های متوسط شامل خزانه‌های ساختاریافته و تامین نقدینگی 5 تا 7 درصد بازده سالانه تولید می‌کنند.

همه قرار گرفتن در معرض یکسان ارز دیجیتال بیت کوین را حفظ می‌کنند. آنچه تغییر می‌کند این است که آیا دارایی درآمد تولید می‌کند یا بیکار می‌ماند در حالی که هزینه‌ها متحمل می‌شود.

هزینه سفر رفت و برگشت سال 2025

یک موقعیت نهادی ارز دیجیتال بیت کوین را در نظر بگیرید که در سال 2025 با 94 میلیون دلار شروع شد (1,000 BTC با قیمت 94,000 دلار). تحت مدل حفاظت سنتی با 30 واحد پایه سالانه، موقعیت 282,000 دلار هزینه حفاظت در طول سال پرداخت کرد در حالی که 0 درصد بازده تولید می‌کرد.

وقتی ارز دیجیتال بیت کوین در اکتبر به 126,000 دلار رسید، موقعیت ارزش 126 میلیون دلار داشت، یک سود تحقق نیافته قابل توجه. همانطور که ارز دیجیتال بیت کوین تا اواسط نوامبر به 93,000 دلار بازگشت، آن موقعیت ارزش 93 میلیون دلار داشت. این یک زیان تحقق یافته 1 میلیون دلاری از نقطه شروع است، به اضافه 282,000 دلار هزینه‌های حفاظت. تاثیر کل: منفی 1.282 میلیون دلار.

تحت یک مدل بازده بومی ارز دیجیتال بیت کوین، همان موسسه می‌توانست کاهش حفاظت را از طریق زیرساخت یکپارچه حذف کند در حالی که 6 درصد بازده سالانه از طریق استراتژی‌های وام‌دهی ساختاریافته محافظه‌کارانه تولید می‌کرد. این تقریباً 60 BTC در بازده تولید می‌کرد. حتی در قیمت پایین‌تر 93,000 دلار، موقعیت کل 98.5 میلیون دلار ارزش‌گذاری می‌شد.

تفاوت بین این دو رویکرد برای یک موقعیت شروع 94 میلیون دلاری تقریباً 5.5 میلیون دلار است. در بزرگ‌ترین مقیاس‌های خزانه‌داری شرکتی، تفاوت بالقوه صدها میلیون برای سال است. در سراسر بازار نهادی، شکاف بین آنچه اتفاق افتاد و آنچه ممکن بود به میلیاردها اندازه‌گیری می‌شود.

چرا استخراج کننده ارز دیجیتال ابتدا حرکت می‌کنند

استخراج کننده ارز دیجیتال بیت کوین با حادترین نسخه این مشکل روبرو هستند. آن‌ها به سرمایه در گردش برای عملیات نیاز دارند، اما فروش BTC برای به دست آوردن آن به معنای از دست دادن هر افزایش آینده است. گزینه‌های سنتی به فروش با هزینه پتانسیل صعودی یا نگه داشتن ذخایر بیکار در حالی که سرمایه را با نرخ‌های ممتاز قرض می‌گیرند محدود شده‌اند.

اقتصاد پس از هالوینگ بیت کوین تصمیم را فوری کرده است. وقتی پاداش‌های استخراج در آوریل 2024 نصف شدند، حاشیه‌های عملیاتی فشرده شدند. استخراج کننده ارز دیجیتالی که ارز دیجیتال بیت کوین را از 94 هزار دلار به 126 هزار دلار و برگشت طی کردند بدون تولید هیچ بازده در موقعیت‌های خزانه‌داری خود، اکنون با چرخه بودجه 2026 روبرو هستند، در حالی که یک سال کامل هزینه‌های حفاظت پرداخت کرده‌اند بدون اینکه چیزی برای نشان دادن داشته باشند.

آنچه سال 2025 واقعاً نشان داد

استراتژی‌های نهادی ارز دیجیتال بیت کوین همانطور که طراحی شده بود تا اکتبر عمل کردند. ارز دیجیتال بیت کوین 34 درصد از سطوح ژانویه افزایش یافت، و دارندگان آن حرکت را ضبط کردند. زیرساخت کار کرد. حفاظت واجد شرایط مقیاس‌پذیر شد، ETFها ده‌ها میلیارد ورود جریان را جذب کردند، و خزانه‌داری‌های شرکتی به افزودن به موقعیت‌ها ادامه دادند.

اما سال 2025 همچنین نشان داد که چه اتفاقی می‌افتد وقتی نوسانات هر دو طرف را قطع می‌کند. موقعیت‌هایی که سال را به صورت ثابت یا منفی به پایان رساندند، همچنان هزینه‌های تضمین شده را متحمل شدند. عملکرد در مقابل اوج اکتبر اندازه‌گیری نشد، بلکه در مقابل واقعیت کل سال اندازه‌گیری شد.

زیرساخت برای ترکیب قرار گرفتن در معرض قیمت با تولید بازده در حالی که کاهش حفاظت را حذف می‌کند، اکنون وجود دارد. این از طریق چرخه‌های بازار متعدد با میلیاردها در ارزش کل قفل شده عمل کرده است. چارچوب‌های انطباق GAAP و IFRS از طریق چرخه‌های حسابرسی مکرر تثبیت شده‌اند. زیرساخت بومی ارز دیجیتال بیت کوین از زمستان کریپتوهای متعدد جان سالم به در برده و از شکست‌های ساختاری که وام‌دهندگان متمرکز را آزار می‌داد، اجتناب کرده است.

همانطور که موسسات عملکرد سال 2025 را ارزیابی می‌کنند و استراتژی‌های خزانه‌داری 2026 را برنامه‌ریزی می‌کنند، سوال این است که آیا بازده ثابت تا منفی منهای هزینه‌های حفاظت نتیجه قابل قبولی را نشان می‌دهد، وقتی گزینه‌ها قرار گرفتن در معرض یکسان ارز دیجیتال بیت کوین را حفظ می‌کنند در حالی که درآمد تولید می‌کنند. اعتقاد پذیرش ارز دیجیتال بیت کوین را هدایت کرد. مدیریت استراتژیک می‌تواند آن موقعیت‌ها را سخت‌تر کار کند.

ارز دیجیتال بیت کوین نوسانات را در سال 2025 ارائه داد. با زیرساخت بازده که اکنون عملیاتی و یکپارچه با ارائه‌دهندگان حفاظت واجد شرایط است، سال 2026 به موسسات فرصت می‌دهد تا بازده‌ها را ضبط کنند، چه ارز دیجیتال بیت کوین بالا، پایین یا به سمت جانب حرکت کند.