رپر مستقر در ماکاتی، وایان، تلاش می‌کند تا همیشه واقعی باشد

به محض اینکه وایان برای مصاحبه‌مان در گوشه‌ای از یک استودیو نشست، ما سؤالی ابتدایی اما احتمالاً آزاردهنده را در اوایل روز از او پرسیدیم: علاقه شما به رپ و موسیقی به طور کلی چگونه شروع شد؟ 

برای بسیاری از خلاقان که مانند وایان سال‌ها به هنر خود پرداخته‌اند، طبیعی است که برای تعیین لحظه دقیق شروع آن دچار مشکل شوند. خاطرات اولیه‌شان از خلق هنر احتمالاً شروع به تار شدن کرده است. اما مانند ساعتی دقیق، او زمانی را به یاد آورد که معلم تولید فیلم دبیرستانش خطوط آهنگ "Lamborghini Angels" لوپ فیاسکو را در کلاس تجزیه و تحلیل کرد — و در همان لحظه متوجه شد که، هی، نوشتن اشعار خوب است. 

"Napaisip ako, 'Ay ganun (با خودم فکر کردم، 'اوه، همین است), اشعار عمیق‌تر از چیزی هستند که pala. فکر می‌کردم فقط در مورد تکان دادن باسن و غیره است،'" هنرمند RADAR اسپاتیفای ۲۰۲۶ شوخی کرد.

حدود یک سال بعد، وایان برای اولین بار مهارت‌های خود را به آزمایش گذاشت — و این کار را با موفقیت انجام داد — اشک‌های عشق او شواهد محکمی بود. 

"من یک آهنگ عاشقانه برای عشقم نوشتم، و سپس آن را در روز ولنتاین ۲۰۱۷ برای او پخش کردم، و سپس او گریه کرد. و من گفتم، 'وای، من ابرقدرت دارم. من این توانایی را دارم که موسیقی بنویسم که مردم بتوانند احساس کنند.'" 

پابلو وایان سانتوس — یا به سادگی فقط وایان — از آن زمان موسیقی را به هیچ شکل دیگری ندیده است. با همان ابرقدرت، وایان وارد صحنه موسیقی محلی شد و قصد دارد تا زمانی که روی زمین است از آن لذت ببرد. 

ماموریت انفرادی

وایان قبلاً برای طرفداران قدیمی رپ فیلیپینی به عنوان عضو گروه Kartell'em، که بر پایه گرافیتی، اسکیت‌بورد و البته هیپ‌هاپ تأسیس شده بود، چهره‌ای آشنا بود. آن‌ها همزمان با یکدیگر حرکت می‌کردند، و جو نوع خوبی از رقابت بود — پسران دائماً یکدیگر را به چالش می‌کشیدند تا بیت بعدی بهتر را بسازند. 

در گروه، وایان یک بازیکن تیمی بود که همیشه به این فکر می‌کرد که چه چیزی می‌تواند به میز بیاورد. 

اما به نام واقعی نگه داشتن آن، او اعتراف کرد که وقتی همیشه با یک گروه کار می‌کرد احساس محدودیت می‌کرد. این رپر ۲۸ ساله همیشه از آن دسته افرادی بوده که قلبش را روی آستینش می‌گذارد. او معتقد است که موسیقی‌اش وقتی همه چیز را همان‌طور که هست نمی‌گوید، به همان اندازه تأثیرگذار نیست. او به راهی برای بیان آسیب‌پذیری‌هایش نیاز داشت، و تنها در صورتی می‌توانست آن را پیدا کند که شروع به کار به تنهایی کند. 

"من دوستانم را دوست دارم. من هرگز چیزی با Kartell'em دریافت نخواهم کرد. اما چیزهایی وجود دارد که من فقط با آن‌ها انجام می‌دهم، و چیزهایی وجود دارد که من فقط می‌توانم با خودم انجام دهم. به عنوان مثال، هر گروهی از مردان وقتی با دوستانشان هستند متفاوت عمل می‌کنند. در پایان روز، وقتی به خانه می‌روند و در تخت دراز می‌کشند و به زندگی خود فکر می‌کنند، doon na siguro ako nagiging وایان (آن وقت است که من وایان می‌شوم)،" او گفت. "Sa cypher, usually, angasan lang, kung gaano kami kalupit as a group. Pero sa Waiian naman, doon naman ako nagiging human being." 

(در یک cypher، معمولاً همه چیز در مورد جسور بودن و اینکه ما به عنوان یک گروه چقدر باحال هستیم است. اما وقتی من وایان هستم، آن وقت است که من یک انسان می‌شوم.) 

ریختن تمام وجودش در هر بار که می‌سازد به نشانه‌ای از هنر او تبدیل شده است، و تولد دوباره انفرادی او او را بیشتر به این سمت می‌برد. این کیفیتی است که دقیقاً منحصر به او نیست، اما در صحنه هیپ‌هاپ فیلیپین، نمایش بدون عذرخواهی وایان از اصالت قطعاً او را در اقلیت قرار می‌دهد. 

"در محیطی که الان در آن هستم، برای مردم معمول نیست که احساساتشان را به روشی بسیار آسیب‌پذیر بیان کنند، به روشی که من انجام می‌دهم. بنابراین [من] آن مرد خواهم بود که این کار را انجام می‌دهم تا دیگران ببینند که، ما فقط نباید درباره دخترها، پول و اسلحه‌هایی که نداریم رپ کنیم. چرا درباره آهنگ‌هایی که برای شما واقعی است رپ و بنویسیم؟" او با ترکیبی از انگلیسی و فیلیپینی گفت. 

با این حال، وقتی شما با مردی که در آینه می‌بینید (یا بهتر است بگویم "MERROR") هماهنگ نیستید، همیشه گفتنش آسان‌تر از انجام دادنش است. به همین دلیل است که دو سال کامل طول کشید تا وایان آلبوم WEYAAT? خود را تمام کند، که در نهایت در سال ۲۰۲۳ منتشر کرد. 

"WEYAAT? خیلی طول کشید زیرا من در حال سوگواری بودم، و همچنین در حال دعوا با دوستانم در Kartell'em بودم و از طریق بسیاری از مزخرفات داخلی با خودم می‌گذشتم. من سعی می‌کردم آلبوم WEYAAT? را فقط برای تمام کردن آن تمام کنم... آن‌طور که باید بیرون نیامد،" او توضیح داد. 

وایان آلبوم را به عنوان نتیجه تیره‌ای از هماهنگ نبودن با خودش دید — تبدیل شدن به محصول جداسازی تصادفی اینکه او یک انسان است از اینکه او یک هنرمند است.

"وایان در طول WEYAAT? احتمالاً گم شده بود و هنوز نمی‌دانست با موسیقی چه کند. او فقط می‌داند که به نوعی شناخته شده است، که مردم به او گوش خواهند داد. اما او واقعاً در آن زمان نمی‌دانست چه بگوید، بنابراین فقط گفت که نمی‌داند چیست." 

تا زمانی که آلبوم BACKSHOTS او در سال ۲۰۲۵ از خزانه بیرون آمد، وایان کاملاً متفاوتی بود که به جلو آمد. او بیشتر از همیشه خودکاو بود، به طوری که توانست کل رکورد را در عرض سه ماه منتشر کند.

یک قدم به عقب برداشتن

BACKSHOTS تا حد زیادی یکی از موفق‌ترین انتشارات وایان است. او چند آهنگ از آلبوم را در طول ست Wanderland ۲۰۲۵ خود اجرا کرد، و به محض اینکه دوستانش پشت میکروفون‌هایشان رفتند تا خطوط افتتاحیه "MALAKING BIRD" را به صورت کر بخوانند، تماشاگران کنجکاوی که در سرتاسر محوطه جشنواره پراکنده بودند به سمت او از صحنه هجوم آوردند تا ببینند چه اتفاقی در حال وقوع است. 

با تمرکز لیزری، اعتماد به نفس بازیابی شده و طنزی که همه عاشق او شده‌اند، وایان روی صحنه ظاهر شد و جمعیت را وادار کرد برای کل اجرایش بمانند. اما آیا همه این شناخت تازه برای او غافلگیرکننده بود؟ 

"احتمالاً بله و خیر،" او پس از یک مکث کوتاه گفت. "زیرا من همیشه می‌دانستم که چیزی در من وجود دارد na hindi natin makikita sa ibang tao (که ما نمی‌توانیم در دیگران ببینیم). خیلی کار روی خودم طول کشید تا آن کار را بیرون بیاورم. من از همه برکاتی که دریافت می‌کنم، همه شناخت‌هایی که دریافت می‌کنم و دریافت می‌کنم قدردانی می‌کنم، اما می‌دانم که همیشه باید با کار اول باشد. من از آن خوشحالم."  

حتی با حس جدید و بهبود یافته خود، وایان هنوز کار بهتر کردن چیزها را تمام نکرده بود. یک سال پس از BACKSHOTS، او زمان بیشتری را صرف دریافت محیط اطرافش و فهمیدن اینکه واقعاً می‌خواهد در موسیقی‌اش چه بگوید می‌کند. 

"نوشتن آهنگ آسان است زیرا مثل این است که من فقط دارم صحبت می‌کنم. قبل از اینکه بفهمم بعد چه بگویم، باید یک قدم به عقب بردارم و گوش کنم و ساکت شوم. من واقعاً یک فرد پرحرف هستم، و الان به نوعی یک قدم به عقب برداشته‌ام و فقط به مردم، داستان‌هایشان گوش می‌دهم و بعد خودم را پیدا می‌کنم،" او گفت. 

اینجاست که ریشه‌های او در جنگل شهری ماکاتی مفید است — جایی که، در غیاب کمیاب طبیعت، او یاد می‌گیرد به طبیعت انسانی روی آورد. 

"Lahat ng uri ng tao, nakakasalamuha ko: mga خلاقان، mga کارگران سخت‌کوش ۹ تا ۵، mga رانندگان تاکسی عادی، رانندگان سه‌چرخه. من هرگز اگر فرصتی برای صحبت با یک انسان داشتم، یک مکالمه را از دست نداده‌ام، بنابراین احتمالاً این به من کمک کرد تا به کسی که هستم تبدیل شوم زیرا همیشه کنجکاو ماندم." 

(من با همه انواع مردم معاشرت می‌کنم: خلاقان، کارگران سخت‌کوش ۹ تا ۵، رانندگان تاکسی عادی، رانندگان سه‌چرخه. من هرگز اگر فرصتی برای صحبت با یک انسان داشتم، یک مکالمه را از دست نداده‌ام، بنابراین احتمالاً این به من کمک کرد تا به کسی که هستم تبدیل شوم زیرا همیشه کنجکاو ماندم.) 

اما فراتر از ایجاد فضا برای نرمی در صحنه هیپ‌هاپ محلی، وایان در یک ماموریت است تا ذهن مردم را درباره رپ فیلیپینی به روش "عجیب و صادقانه، اما سبک و انتقادی" خود با رساندن موسیقی‌اش به شنوندگان بیشتری که می‌توانند با آن همدلی کنند تغییر دهد. 

"فیلیپینی‌های زیادی وجود دارند که موسیقی رپ محلی را دوست ندارند. من یکی از آن مردم بودم. و سپس من فقط برخی از رپرهای انگلیسی‌زبان را پیدا کردم kasi 'yun lang 'yung alam kong موسیقی. Dahil doon, dahil naging local rapper ako, naging mas into local music ako. So kung kailangan nila ng bridge from listening to only international, baka pwede ako maging gitna no'ng bridge." 

(و سپس من فقط برخی از رپرهای انگلیسی‌زبان را پیدا کردم زیرا تنها موسیقی‌ای بود که می‌شناختم. به خاطر آن، و به خاطر اینکه من یک رپر محلی شدم، به موسیقی محلی بیشتر علاقه‌مند شدم. اگر آن‌ها به پلی از گوش دادن فقط به بین‌المللی نیاز دارند، شاید من می‌توانم وسط پل باشم.) 

فقط بیایید و بگذارید بیت‌های وایان صحبت کنند. – Rappler.com

به پلی‌لیست RADAR فیلیپین اسپاتیفای گوش دهید اینجا.