Οι «αποκαλυπτικές δηλώσεις» του Trump μόλις οδήγησαν τις ΗΠΑ σε μονοπάτι πλήρους κατάρρευσης: ανάλυση

Όταν πιέστηκε πρόσφατα σχετικά με αναφορές ότι το Ιράν ενδέχεται να χρεώνει διόδια για τη διέλευση μέσω του Στενού του Χορμούζ, ο Πρόεδρος Donald Trump δήλωσε ότι εξέταζε το ενδεχόμενο συνεργασίας με την Τεχεράνη για τη χρέωση πρόσβασης στον κρίσιμο ναυτιλιακό διάδρομο — μια δήλωση που ο Fareed Zakaria του CNN προειδοποίησε ότι θα μπορούσε να είναι ένδειξη της τελικής κατάρρευσης των Ηνωμένων Πολιτειών στη σύγκρουση.

Ο Jonathan Karl του ABC News ρώτησε τον Trump την περασμένη εβδομάδα για τις σκέψεις του σχετικά με την ιδέα του Ιράν να χρεώνει διόδια για πλοία που διέρχονται από το ναυτιλιακό κανάλι, στο οποίο ο πρόεδρος δήλωσε «σκεφτόμαστε να το κάνουμε ως κοινή επιχείρηση», την οποία περιέγραψε ως έναν «τρόπο για να το ασφαλίσουμε από πολλούς άλλους ανθρώπους» και ένα «όμορφο πράγμα».

«Αυτές είναι αποκαλυπτικές παρατηρήσεις. Όχι επειδή είναι εξωφρενικές — ο Trump έχει πει πολλά εξωφρενικά πράγματα — αλλά επειδή αποστάζουν μια κοσμοθεωρία», έγραψε ο Zakaria σε ένα άρθρο γνώμης που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην Washington Post. «Υποδηλώνουν μια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να δουν τον ρόλο τους: όχι ως εγγυητής ενός συστήματος, αλλά ως συμμετέχων σε μια συμφωνία».

Για δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο παγκόσμιος κύριος επιβολέας της ελευθερίας ναυσιπλοΐας για πλοία που ταξιδεύουν σε διεθνή ύδατα. Οι παρατηρήσεις του Trump, που υποδηλώνουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να εγκαταλείψουν αυτόν τον ρόλο και ακόμη να βοηθήσουν στην επιβολή περιορισμών, αντανακλούσαν αυτό που ο Zakaria περιέγραψε ως την «ευρύτερη κοσμοθεωρία» του προέδρου, και μία που θα μπορούσε τελικά να αποσταθεροποιήσει τη χώρα πέρα από κάθε επιδιόρθωση.

«Το να αντιμετωπίζεις το Στενό του Χορμούζ ως σταθμό διοδίων παρά ως παγκόσμιο κοινό αγαθό είναι να παρανοείς τόσο την ιστορία όσο και τη στρατηγική. Οι ΗΠΑ επωφελούνται περισσότερο όχι από τη χρέωση ανά πλοίο για πρόσβαση, αλλά από την οικοδόμηση ενός κόσμου στον οποίο το εμπόριο ρέει ελεύθερα και η κεντρική θέση της Ουάσινγκτον ενισχύεται», έγραψε ο Zakaria.

«Το να εγκαταλείψεις αυτό το μοντέλο για βραχυπρόθεσμη εκμετάλλευση είναι να ανταλλάξεις ένα ανθεκτικό πλεονέκτημα για ένα παροδικό κέρδος. Εάν οι ΗΠΑ γίνουν απλώς ένας ακόμη αρπακτικός ηγεμόνας, θα ανακαλύψουν αυτό που η ιστορία έχει δείξει εδώ και καιρό: Μια τέτοια δύναμη φοβίζει, προκαλεί δυσαρέσκεια και τελικά συναντά αντίσταση. Και με τον καιρό, δεν διατηρείται — αλλά ανατρέπεται».